Column Ilse: Het mag soms ook even niet goed gaan

Column Ilse april 2019

Er is even een tijd overheen gegaan tot het schrijven vanuit mijn kant aan een nieuwe column. Ik denk dat ik een zogeheten ‘writer’s block’ had… soms schieten de onderwerpen spontaan in mijn hoofd maar dit heb ik de afgelopen tijd een beetje gemist. Dat komt denk ik ook omdat ik even minder lekker in mijn vel heb gezeten.. Wellicht een winterdipje of dat het rondom mijn dochtertje niet helemaal lekker ging en een tijdje geleden mijn zoontje iets meemaakte wat even schrikken was.
 

Dochter & zoon

Mijn dochtertje heeft veel last gehad van haar darmen waardoor ze niet lekker in haar hummetje was en de slapeloze nachten weer aan de orde waren. Dat hakt er wel weer in en sta je weer op het punt, hoe nu hiermee verder?? Gelukkig heb ik naar mijn moedergevoel geluisterd en van huisarts en kinderarts naar osteopaat en mesoloog gegaan.

Uiteindelijk is mijn gevoel bevestigd dat ze op dit moment niet tegen lactose kan en dus haar hele voedselpatroon hierop aangepast. Vanaf dag 1 dat we hiermee zijn begonnen, gaat het elke dag beter met haar en zie ik mijn meisje gelukkig helemaal weer opbloeien!

Bij mijn zoontje is een ongelukje gebeurd op de BSO, waarbij er een stukje van zijn vingertopje is afgegaan. Voor iedereen erg schrikken. Vooral voor hem, leidsters en achteraf bij ons als ouders heeft dit ook wel impact gehad. De vraag was of het wel goed zou komen met zijn vinger. Chirurgen konden hier eerst geen uitsluitsel over geven.

De manier waarop de leidsters hiermee zijn omgesprongen is zeker het benoemen waard. Heel lief hoe zij met ons zoontje hebben meegeleefd. Natuurlijk zijn we wel geschrokken en hebben we het voorval uitgebreid besproken. Het was fijn om te merken dat we konden delen waar we mee zaten en er is altijd open over gecommuniceerd. Ik begrijp dat er, net als thuis, ook op de BSO iets kan gebeuren. Daarbij kunnen we nu gelukkig ook zeggen dat het met zijn vingertje helemaal goed komt!

Al met al, als het met je kinderen goed gaat, gaat het met moeders meestal ook goed! 


Niet altijd rooskleurig

Dat ik dit zo vertel, komt ook doordat ik soms een open boek ben. Als het niet lekker met me gaat, zal je dit ook van mij vernemen. Op de vraag; hoe gaat het met je? Kan je bij mij ook verwachten dat ik zeg dat het niet goed met me gaat. Ik merk bij veel mensen dat dit best een issue kan zijn of dat sommigen altijd zeggen dat het goed met ze gaat. Wat is er verkeerd aan om een keer te zeggen dat het niet lekker met je gaat? Of dat het moederschap niet altijd zo rooskleurig is?

Nee, ik denk dat iedere moeder en ook vaders het wel eens lastig hebben, de opvoeding zwaar vinden of niet lekker in hun vel zitten. De schijn ophouden heeft dan weinig zin en zal er zeker een keer uitkomen! Mijn tip is, praat er met anderen over, zeg eens ‘poeh, ik heb het zwaar’. We hoeven echt niet perfect te zijn, hoor mensen. Dat is echt niemand!
 

Inspiratie

Om dit allemaal weer op papier te zetten, en mijn ‘writer’s block’ te doorbreken heb ik misschien wel iets gehad aan de boekpresentatie van Michelle Obama. Daarvoor had ik kaartjes gewonnen en ging er blanco naartoe. Deze vrouw heeft mij waarschijnlijk toch ergens geraakt en geïnspireerd! Maar daarover meer in mijn volgende column.. 

Liefs, Ilse


Wie is Ilse?

Ik ben Ilse, 35 jaar en woonachtig in Tilburg. Drie mannen en een dochter in mijn leven maken mij rijk! Dit zijn mijn man Dennis en mijn kinderen Finn (6) & Stenn (4) & Zoë (1). Finn en Stenn zitten op basisschool en BSO de Boemerang en Zoë op KDV de Boemerang.