Column Ivo: Spreken is zilver, zwijgen is goud

Kind is aan het tekenen

Er zijn bij ons in huis een aantal zekerheden. Sleutels kwijt? Die kun je vinden in de krantenbak.  Normale opbergplaats voor kinderen. Avondeten met ei? De borden worden leeggegeten door de kinderen. Daarnaast hebben we ook een paar onzekerheden die waarschijnlijk iedere ouder heeft. Slapen ze deze nacht goed door? O jee, de kleinste huilt! Er zal toch niks zijn?

Dit laatste is bij ons agendapunt 1  op het dagelijks teamoverleg als de kinderen slapen. Wat is er toch met Roef aan de hand?

Tot de 17 maanden pakten we dan het boek ‘Oei ik Groei’.. Vele “ahaaaa-momenten” vielen na het lezen van het hoofdstuk dat paste bij de leeftijd van onze zoon. Maar helaas, sinds Roef de 17 maanden is gepasseerd ligt het boek bij ons stof te vangen in de kast. Zoek het zelf maar uit. Maar hoe?

Wat bedoelt hij nu toch?
Praten doet hij nog niet, maar hij weet zich wel goed uit te drukken. Stampvoetend wijzen naar de kelderkast is: ”Ik wil een cracker”. Nee schudden naar de TV betekent: “Kunnen jullie de zender overschakelen naar Peppa Big?”. Alle andere keren dat Roef grommend door de kamer sjokt kunnen we niet anders beantwoorden dan door onze schouders op te halen. Tja, kon hij nou maar praten. Dan was het allemaal zoveel makkelijker. Of is het toch een gebrek aan onze zijde? Waarom kunnen wij zijn lichaamstaal niet begrijpen? Hij lijkt het meest gefrustreerd wanneer wij niet begrijpend reageren op zijn doen en laten.

Begripvolle leeftijdsgenoten
Bij de kinderdagopvang heeft hij dat probleem in ieder geval niet bij zijn leeftijdsgenoten. Hij loopt naar binnen, knikt hier en daar naar een kindje. Diverse mentale high fivejes vinden binnen luttele seconden plaats. De afspraken liggen vast. Jou zie ik straks in de poppenhoek en met jou ga ik zo de hoogste blokkentoren ever bouwen. Hoe doen die kinderen dat toch? Die zijn pas zeker van hun zaak.
 
Waarom zou hij dan bij ons wél zijn best doen om te praten? Laat ik maar meer mijn best gaan doen om hém te begrijpen. Dan verdwijnen de frustraties als sneeuw voor de zon? Dat praten komt wel wanneer hij er klaar voor is. Spreken is immers zilver en zwijgen is goud.

Wie is Ivo?
Ivo is vader van Emmelie (4) en Roef (1) en man van Astrid.
Roef speelt bij kinderdagverblijf KrisjKrasjKresj (Sterre Kinderopvang) en Emmelie gaat naar school in Tilburg.