Column Charlotte: Typen, tekenen en schilderen

Werken op een laptop

 

Binnenkort begin ik met een nieuwe baan. Een grote stap voor mij, een belangrijke verandering. Maar de kindjes hebben geen idee. Ik weet – vooralsnog – zowat alles van hun leven. Maar wat weten zij van mijn leven? Weinig, behalve dat wat er thuis gebeurt. ’s Ochtends ga ik “werken”, maar ze hebben geen idee wat dat inhoudt. Het is dan ook een kantoorbaan, dus het laat zich ook niet zo makkelijk uitleggen aan een kind met alleen spelen als referentie. Als wij thuis werken, noemt onze dochter dat “typen”. Die eenvoudige blik vind ik enorm ontroerend: de schilder die pasgeleden langskwam voor een offerte ging daarna “weer terug naar zijn eigen schilderij”. Maar ik vind het ook pijnlijk, dat ik werk doe wat ik niet kan uitleggen aan mijn kind. Maar ach, er is zoveel van mij wat zij niet weet. Elke dag als ik de kindjes ga ophalen van de opvang wil ik weten hoe hun dag was en wat ze hebben gedaan, maar zij weten niet dat ook ik een leven buitenshuis heb. En dus ook niet dat er nu voor mij een spannende stap komt.

Datzelfde geldt natuurlijke ook voor mij en mijn ouders: ik weet in grote lijnen wel hoe ze zijn gekomen waar ze nu zijn, maar wat ze precies hebben gedaan, hoe ze tot hun beslissingen zijn gekomen en hoe ze alles hebben ervaren, weet ik niet. Terwijl zij – tot mijn achttiende – zowat alles van mij wisten, en ook sindsdien nog tot in redelijk detail de overwegingen kennen bij grote beslissingen. Een eigenaardige realisatie, dat onze kinderen net zo “weinig” zullen weten van ons huidige heden als wij zelf weten van het heden van onze ouders toen wij klein waren. Kinderen zijn het middelpunt van hun eigen leven, en ook van dat van hun ouders.

Heerlijk, die duidelijkheid en eenvoud, ik ben er jaloers op. Toen ik pasgeleden tussendoor naar kantoor moest om documenten te ondertekenen, had ik eigenlijk gewoon moeten zeggen dat ik ging “tekenen”. Dan had ons meisje zich tenminste wat kunnen voorstellen bij mijn dag. En dan ook nog eens een veel vrolijkere voorstelling dan de werkelijkheid. Word ik zelf ook blij van, als zij denkt dat ik aan het kleuren ben.

Wie is Charlotte?
Charlotte is moeder van een dochter en een zoon (en ook dochter van een moeder en een vader) en echtgenote van een man. Daarnaast is ze ook nog werknemer van haar bazen en fan van de leidsters van kinderdagverblijf Burgemeester. En ze schrijft graag.