Column Marieke: grote en kleine apen

De jongste leert op het moment alles door doen. Met vallen en opstaan, getuige de vele blauwe plekken en een behoorlijk geschaafde neus de afgelopen week. En leren door nadoen, uiteraard. Ze observeert zus of broer en doet de handeling vervolgens precies na. Handen wassen, Duplo blokjes stapelen of op een behoorlijke hoge glijbaan klimmen in een speeltuin. Ook afscheid nemen van de andere kindjes bij de kinderopvang na een heerlijke dag spelen, gaat op dezelfde manier als de knuffels die ze ’s ochtends zelf altijd krijgt.

Na-apen

De oudste klaagt regelmatig dat een van zijn zussen hem nadoet. Of naar hem kijkt, want dat is al helemaal not done, vooral aan het ontbijt. Maar laatst waren de rollen omgedraaid. Hij wilde dolgraag iets doen wat de middelste bij de kinderopvang had gedaan. Zij was namelijk samen met twee andere peuters aan de slag geweest met een grote bak water. De vraag was welke dingen zouden blijven drijven en welke zouden zinken?

Behalve kijken en spetteren had ze ook zeer nauwgezet aantekeningen gemaakt door met een rood of blauw potlood de voorwerpen in te kleuren. Dat resultaat hing dus thuis in de keuken op het prikbord en was opgemerkt door broerlief.

Voorwerpen zoeken

Als kleine wetenschappers moest het experiment precies herhaald worden: de grootte van de bak water en tot hoever die gevuld moest zijn. Ik mocht als assistent de instructies van een driejarige opvolgen, waarna alle voorwerpen zorgvuldig bij elkaar werden gezocht. 

Het blaadje was zo geplukt, en ook een vork en een potlood werden naar buiten gebracht. Ik toverde een paperclip, een wasknijper en een spijker tevoorschijn, maar een kurk kon ik niet vinden in een van de knutsellades. Een kroonkurk werd niet geaccepteerd als alternatief. Even was er een impasse, vooral toen ook de buren geen kurk meer hadden en de overbuurman niet thuis bleek te zijn. Uiteindelijk kwam oudste zelf op een idee: een spons, daarvan wilde hij wel eens weten of die bleef drijven of niet.

Wat blijft drijven en wat niet?

Toen ook een rode en een blauwe stift klaar lagen, kon het experiment beginnen. Onderling was al afgestemd dat ze om de beurt een voorwerp in het water zouden doen en het al dan niet blijven drijven zouden bevestigen met een stip naast het reeds ingekleurde voorwerp op het blad. Mijn werk als assistent was alweer voorbij.

Tot grote tevredenheid beschikten alle voorwerpen over het zelfde drijfvermogen, bleek even later, want alle kleuren kwamen overeen. De spons kwam nog goed van pas, want na afloop werd alles ook nog heel goed schoongemaakt. Van wie ze dat geleerd hebben?

 

Wie is Marieke?
Marieke is moeder van drie en vrouw van één. Daar is ze al behoorlijk druk mee, plus met alle bezigheden van haarzelf (opruimen, schrijven, opruimen, werken, opruimen, hardlopen…). Haar dochters brengt ze naar kindercrèche St. Jan in Valkenswaard en haar zoon haalt ze op bij bso Haagstraatplein.