Op vakantie met gezin van vijf | Column Ilse

Vorig jaar was ik 30 weken zwanger toen we op vakantie gingen en hadden kort van tevoren besloten om op vakantie naar Italië te gaan! Wel te verstaan met het vliegtuig, want meer dan 12 uur in de auto zitten met een dikke buik zag ik niet zitten.

Met de auto of met het vliegtuig?

Deze vakantie was ons zo goed bevallen aan het meer van Lugano, dat we voor dit jaar sneller hadden besloten om terug te gaan. Een half jaar ervoor al een chalet geboekt maar nog geen beslissing gemaakt of we met de auto of vliegtuig zouden gaan. Tot zelfs twee weken ervoor wisten we het nog niet! Iets wat je als ouders met gezin van drie kinderen misschien toch al eerder had moeten beslissen..!?

De gedachte met het vliegtuig gaan, was voor mijn man overduidelijk. Geen lastige kinderen achterin de auto, op gemak naar het vliegtuig, daar auto huren en klaar is kees! Voor mij was dit nog niet zo klaar als een klontje.. Met de eigen auto is toch ook wel fijn, de vakantie begint al bij het moment dat je thuis wegrijdt en alle spullen die je zelf mee kan nemen is een must voor veel moeders! De kosten voor het vliegtuig gingen natuurlijk ook per week omhoog en toen ik hoorde dat sommige vliegtuigmaatschappijen zouden gaan staken in de zomer wist ik het zeker.. We gaan met de auto!

Mijn man moest even bijkomen van deze gedachte en moest er ook echt op in stellen. Ik zag ons al helemaal gaan :-) Lekker picknicken en overnachten onderweg, vroeg uit de veren en kids nog even doorslapen achterin en de grote hoeveelheid spullen die ik mee kon nemen - vooral voor de kleinste - zag ik zeker zitten!

Drie kinderstoelen op de achterbank

Maar toen kwam het volgende probleem om de hoek kijken… onze auto! Deze is niet klein maar met drie (kinder)stoeltjes / verhogers achterin zit de oudste echt wel een beetje er tussen gepropt en elkaar dan niet in de haren vliegen wordt dan een grote uitdaging!

We wilden onze auto het liefst al inruilen maar deze beslissing hadden we al vooruit geschoven naar volgend jaar dus nu moesten we wel met deze auto gaan. Bovendien vond ik de auto al een tijdje niet goed klinken dus een extra check bij de garage was een must. Zo gezegd zo gedaan, en hij kwam door de keuring! Dus we konden gaan!

De reis verliep boven verwachting goed! Vroeg uit de veren en de kids in de auto doorslapen ging voor de jongens niet op.. gelukkig begreep mijn meisje dit idee van moeders wel en hadden we geen kind aan haar. Ook al zaten ze opgepropt, ze hebben het heel goed gedaan en onze auto reed super!

Autopech

Goed en wel aangekomen kon onze vakantie beginnen! Niks kon ons meer in de weg staan, maar helaas een paar dagen later… kwam onze grootste zorg dus ook uit! Tijdens een dagje weg in Zwitserland reden we door de bergen en kwam onze auto niet meer de berg op. Het motorstoringslampje begon te branden en er zat geen vermogen meer in onze auto. Daar stonden we langs de kant van de weg, met drie kleine kinderen achterin.

Geluk bij een ongeluk bleef de motor en airco wel draaien maar nu was het wachten op de ANWB. Zij wensten ons ‘een fijne dag’ nadat we de mededeling hadden gekregen dat het wel 2,5 uur kon duren voordat iemand er zou zijn… Gelukkig hadden we lieve kennissen op onze camping (drie kwartier rijden vanaf ons) en hebben mij en de kids na 2 uur kunnen ophalen. Maar mijn man en ik zeiden echt tegelijk tegen elkaar, ‘zie je wel; ons voorgevoel was juist over de auto!!

De garagekosten waren torenhoog, (taxi)ritjes op en neer naar Zwisterland en zes dagen zonder een auto was toch wel een minpunt van onze vakantie maar ondanks dat kon het de pret niet drukken!

We hebben alsnog volop genoten van onze vakantie en de kids hebben er weinig van mee gekregen. Achteraf hadden we de beslissing met de auto of vliegtuig misschien toch wat sneller moeten nemen en zijn we super blij dat de auto de terugrit het goed volgehouden heeft. Zeker met het feit, dat drie weken na onze vakantie de auto het nogmaals begeven heeft door een fout van de garage in Zwitserland..

Eind goed al goed!

Al met al mogen we in onze handjes knijpen dat de terugreis goed verlopen is en helemaal doordat we ’s nachts zijn gaan rijden en onze kids in slaap zijn gevallen bij vertrek en pas hun ogen weer openden bij aankomst thuis.. Beter kon niet! :-) 

 

Wie is Ilse?

Ik ben Ilse, 35 jaar en woonachtig in Tilburg. Drie mannen en een klein meisje in mijn leven maken mij rijk! Dit zijn mijn man Dennis, mijn zoontjes Finn (6), Stenn (4) en dochtertje Zoë (bijna 12 maanden). Finn en Stenn zitten op basisschool en BSO de Boemerang en Zoë op KDV de Boemerang.

Meer lezen over Ilse? ilseenhaarblogs.wordpress.com