Column Ilse: Mijn vergeetachtigheid

Waar we niet altijd bij stil staan, maar wat we vaak doen, is dingen onthouden en alles proberen op te slaan. De hoeveelheid informatie die we vergaren is veel en steeds meer voor mijn gevoel.

Per dag, in bepaalde periodes, van vroeger en in de toekomst, voor jezelf, je gezin en je omgeving zijn je hersenen constant bezig alles te verwerken en ruimte te maken voor een volgende gebeurtenis. Wat ik eerder heb geschreven, dat ik moet nadenken voor 5, betekent in mijn geval dat mijn hoofd soms overuren aan het draaien is en voor mijn gevoel hier bijna geen rust in kan vinden.

Zwangerschapsdementie is geen excuus meer
Voor mijn werk, mijn gezin, huishouden en kinderen blijf ik afspraken, planningen, werkzaamheden, activiteiten en gebeurtenissen als een film afdraaien in mijn hoofd en dit kan er tegenwoordig toe leiden dat ik dingen niet altijd meer kan opslaan en dat ik steeds vaker iets vergeet.

Eerst dacht ik nog dat het aan mijn 3e zwangerschap lag en de daarbij behorende zwangerschapsdementie.. Helaas kan ik dit nu niet meer als excuus gebruiken nu mijn dochter 14 maanden is.

Het sluipt erin
Het beseffen en accepteren van dit is voor mij nog wel een ding. Ik ben niet meer altijd de vrouw, waar iemand iets tegen kan zeggen en waarbij ik het onthoud en er bij je op terug kom. Een afspraak was bij mij een afspraak, en die hoefde ik niet te noteren maar sloeg ik gewoon op.

Ik ben ook niet altijd meer de moeder, die al het reilen en zeilen in ons gezin bij kan houden en de kleinste dingen uit mezelf ga regelen of klaar staat.

Helaas is het er ook bij mij in geslopen, dat ik weleens voor verrassingen sta zoals een dubbele afspraak, of wilde gaan sporten terwijl ik moest werken, belangrijke spullen voor een schooldag vergeet of dat mijn kinderen bij ‘gekke harendag’ gewoon hun normale coupe hadden of bij ‘breng je eigen knuffel mee’ met lege handen stonden… Iemand teleurstellen is dan ook mijn grootste issue waarmee ik dan moet dealen.

Er samen over praten en lachen
Op mijn werk moet ik tegenwoordig ook alles gelijk opschrijven of anders ben ik het na twee tellen alweer vergeten en moet ik eerst iets afwerken voordat ik met iets anders verder kan gaan. Gelukkig kunnen ik en mijn collega’s daar wel eens om lachen en ben ik ook niet de enige...

Nu ik dit steeds vaker heb en er ook met andere mensen openlijk over spreek, hoor je van hen dat zij dit ook wel eens ervaren en dan verneem je de meest hilarische verhalen.

Het is denk ook niet raar dat we dit allemaal wel eens ervaren… de hoeveelheid informatie die op ons afkomt via verschillende kanalen en vooral social media. Naarmate we ouder worden komt er nog meer op ons af en moeten we soms voor meerdere mensen gaan nadenken. Toen we zelf nog kinderen waren hadden we nog genoeg aan onszelf en dacht je verder niet na over zulke dingen.

Heerlijk om op terug te kijken, maar voor nu is bij mij het besef gekomen, dat het soms niet meer gaat zoals een tijdje geleden en probeer ik het steeds meer te accepteren dat het maar zo is. Ook al blijft het wel eens moeilijk ;-).

En oja, als tip wat ik nog wel mee kan geven: koop een ‘bullet journal’ of notitieboekje. Dat helpt mij tegenwoordig goed op weg! Succes en fijne feestdagen!

Liefs Ilse

 

Wie is Ilse?

Ik ben Ilse, 35 jaar en woonachtig in Tilburg. Drie mannen en een dochter in mijn leven maken mij rijk! Dit zijn mijn man Dennis en mijn kinderen Finn (6) & Stenn (4) & Zoë (14 maanden).
Finn en Stenn zitten op basisschool en BSO de Boemerang en Zoë op KDV de Boemerang.