Column Ilse: nadenken voor 5!

Ik krijg wel vaker de vraag “is het nu niet veel drukker met 3 kinderen?” of als ze zelf twee kinderen hebben: “ik vind het al wel eens vermoeiend, laat staan jij!?” en/of dat ze “voor 2 kids moeten nadenken al lastig vinden en ik zelfs voor 3”. 

Ik kan dan alleen maar lachen en antwoorden, dat “van 2 naar 3 kinderen voor mij weinig verschil uitmaakt” en daarbij reageer ik ook: “Hoezo nadenken voor 3? Ik denk na voor 5!”. Bij dit laatste reken ik ook mezelf en mijn man mee. Ik denk soms zelfs dat deze laatste mijn grootste kind is ;-)

Rolverdeling

Van nature regelt een moeder denk ik (bijna) alles voor haar kinderen. De verzorging, de aandacht voor ieder, het hele reilen en zeilen thuis, afspraken, gezinsplanning, crèche/school/clubjes, het kopen van: kleren, eten & drinken, verzorgingsproducten, cadeaus, schoolspullen, etc. etc. en nog veel meer! Dit doe ik ook super graag en zo hou ik natuurlijk ook een beetje de touwtjes in handen.

Het nadenken voor mijn man zit er niet van nature bij mij in, en is waarschijnlijk van zijn moeder overgegaan naar mij. Voor het eerst samenwonen is dan ook een hele uitdaging en zo groeit ook de rolverdeling en leer je van elkaar te dingen te accepteren of juist niet. Zo is het bij ons gegroeid dat ik “onze agenda en afspraken” bij houd, het grootste gedeelte van het huishouden bij mij ligt, ik onze financiën doe en toen de hond erbij kwam, dat “de verzorging echt bij mij lag”.

Eén kapitein op het schip

Tja, als je het zo leest… heb ik dan wat verkeerds gedaan en is de rolverdeling wel/niet in verhouding!? Soms heb ik me dit ook wel eens afgevraagd en heb ik dit zeker ook wel kenbaar gemaakt. Volgens mijn man “kan er maar één kapitein op het schip zijn” en vindt hij het wel prima zo. Ik heb mezelf ook bij deze rol neergelegd en voel me hier ook wel prettig bij.

Het grappige en schattige hieraan vind ik ook wel, dat als een van onze kinderen ergens naar toe moet of wilt afspreken, dat mijn man zegt: “vraag maar aan mijn vrouw of je moeder”. En als hij de kinderen naar school of kinderdagverblijf brengt, dat hij meestal zegt: “er zijn geen bijzonderheden hoor”. En dat ik daarna maar voor de zekerheid een berichtje stuur of bel met “hoe laat onze jongste ’s ochtends heeft gegeten” of dat ik haar nieuwe dagschema doorgeef. Ik en de leidsters moeten hier soms wel een beetje om lachen en ach… wat maakt het ook uit, er kan maar één kapitein zijn ;-)

Daarbij wil ik wel gezegd hebben, dat het door de ogen van mijn man waarschijnlijk anders gezien wordt en dat mijn man niet ‘niks’ doet en een eigen onderneming heeft met 8 man personeel. Welke hij zeer goed draaiende houdt en dat ik daardoor ook mij geheel (naast mijn werk) kan storten op ons gezin en huishouden. En dat toen de kinderen kwamen, de verzorging hiervan echt niet alleen bij mij lag “zoals bij de hond” maar dat hij dit van nature als vader helemaal omarmde. 

Daarom hoor je mij ook niet (meer) klagen en ben ik blij hoe wij het met elkaar fixen! Daarbij vinden wij onze kinderen, ons gezin en onze relatie het allerbelangrijkste van alles en als dit goed zit houd je alles “samen” wel draaiende! Dit alles kan ook zeker wel druk zijn, maar de liefde die je er voor terug krijgt daar doe je het toch allemaal voor! :-)

Liefs Ilse.

 

Wie is Ilse?

Ik ben Ilse, 35 jaar en woonachtig in Tilburg. Drie mannen en een klein meisje in mijn leven maken mij rijk! Dit zijn mijn man Dennis, mijn zoontjes Finn (5), Stenn (4) en dochtertje Zoë (9 maanden). Finn en Stenn zitten op basisschool en BSO de Boemerang en Zoë op KDV de Boemerang.

Meer lezen over Ilse? ilseenhaarblogs.wordpress.com