Nieuws

Krokodilletjaaneloperusteopemak

Nee, dit zijn geen typefouten. Dit is de nieuwste column van mama Charlotte waarin ze de spreektaal - of moeten we zeggen zangtaal - van haar dochter onder de loep neemt.

 

“Drie kleine aapjes, boven op het dak, komt een krokodilletjaaneloperusteopemak, “asjekan!” roepedekleinaapjes, eeennnnn…. (hapbewegingen makend met een handje)…. HAP!” Mijn man en ik kenden dit rijmpje niet voordat onze dochter ermee thuiskwam van de opvang. Desondanks hebben we een sterk vermoeden dat er hier en daar iets mist. Enkele letters, een paar lettergrepen, en – zo denken wij – zelfs ook hele woorden. “pak me dan”, bijvoorbeeld. Dat verwacht je toch voor een “asjekan!”, die er wel in zit. Waar en hoe die woorden dan zouden moeten worden ingevoegd weten we trouwens ook niet. De tellen van het rijmpje zitten namelijk al overvol. Het “woord” krokodilletjaaneloperusteopemak wordt bijvoorbeeld in de versie van onze dochter in zo’n drie à vier tellen gefrommeld. In normale spraak zijn dat zes complete woorden die, als je ze min of meer ritmisch uitspreekt, acht tellen in beslag nemen. Maar bij haar niet hoor. De vier woorden roepen de kleine aapjes – zeven lettergrepen - worden zelfs gecomprimeerd tot één enkele tel. Maar juist door deze onverstaanbaarheden vind ik het zo’n grappig liedje. Pas toen onze dochter bij het horen van het woord “gemak” in een boekje spontaan vervolgde met “asjekan!”, viel bij ons het kwartje dat het “woord” dat begint met krokodilletje dus eindigt met op het gemak. Toen pas konden wij de betekenis van het hele fragment beredeneren.

Zouden de kindjes die dit rijmpje zingen zelf de tekst wel begrijpen? Dat het over aapjes en een krokodil gaat, weet ons meisje denk ik wel. Maar uit het feit dat “pak me dan” mist, kunnen we denk ik wel afleiden dat de betekenis van “asjekan” haar ontgaat. Misschien begrijpen de oudere kindjes in haar groep net een beetje meer dan zij en blijft het daardoor steeds leuk om het liedje te zingen: elke keer begrijpt een kindje net iets meer dan de vorige keer dat ze het zongen. Dat geldt dan vast voor alle woorden en liedjes, dat de logica ervan op een bepaald moment binnenkomt bij kindjes. Dan zal onze dochter ook binnenkort wel eens gaan begrijpen dat het woord “broekzak” niet zomaar een setje klanken is, maar een heel lógisch woord. Ooit zal ze snappen waarom wij grinniken als zij iets in haar “baksoeke” stopt.

Charlotte?

Charlotte is moeder van een dochter en een zoon (en ook dochter van een moeder en een vader) en echtgenote van een man. Daarnaast is ze ook nog werknemer van haar bazen en fan van de leidsters van kinderdagverblijf Burgemeester. En ze schrijft graag.